همانطور که اطلاع دارید شورای رهبری منتخب کنگره نهم حزب پان ایرانیست، بعد از گذشت ۵ سال از مدت مقرر،موفق به برگزاری کنگره دهم حزب نشده است.جهت برون رفت از بن بست موجود و ارتقا کیفیت کوشش های حزبی، گروهی از اندامان رسمی حزب در خوزستان اقدام به تهیه طرحی پیشنهادی در راستای  تغییر مدیریت حزبی نموده اند که در نهایت، براساس متن نهایی برآمده ازآن،بیش از یکصد نفر از اعضای فعال ،مسوولین شهرستان ها و پیشکسوتان حزبی طی نامه ای ادامه ی کار اعضای شورایعالی رهبری منتخب کنگره نهم، تشکیل شده در سال ۱۳۸۱ را به مصلحت حزب ندانسته اند.این سروران با تشکر از فعالیت های گذشته شورا،خواهان توقف ادامه فعالیت چهار عضو اصلی باقیمانده (سروران قدرت الله جعفری،دکتر سهراب اعظم زنگنه،زهرا غلامی پورو منوچهر یزدی)در سمت رهبری شده و بدینوسیله اصرار ایشان را بر استمرار این وضعیت،به بهانه ی ایفای مسوولیت ،غیر ضرور دانسته و با توجه به عدم توانایی فعلی اعضای حزب در برگزاری کنگره دهم،خواستار شکل گیری شورای موقت برای اداره امور حزب و تدابیر لازم در شرایط اضطراری فعلی،به مدت یکسال گردیده اند.(پیوست شماره ۱)
لازم به ذکر است که سروران مهندس رضا کرمانی و حسین شهریاری از اندامان اصلی شورای منتخب کنگره نهم نیز ،پیش از این با صدور بیانیه ای ضمن تاکید بر اتمام مدت مسوولیت شورای مذکور،ادامه ی فعالیت آن را به مصلحت حزب ندانسته اند(پیوست شماره ۲)که مواضع نامبردگان مورد تایید اندامان برون مرز نیز قرار گرفته است.تصمیمات و اقدامات بعدی طی اطلاعیه های آتی به آگاهی عموم خواهد رسید.
پاینده ایران

مطلبی ديدم از دوستان و سروران مدعی شورا که عمرشان بلند باد و صدارتشان کوتاه با عنوان"قصه تلخ جدايي"، که در آن اثری از قصه‌ی غصه نبود و نه حکايت ‌آشنايی و نه عهد قديم؛ بلکه قلم کمانی بود که چشمش بسته و دهان گشاده صد من صد من تير جفا، نه بر سر دشمنان خونی که بر قلب و چشم ياران مي‌باراند.آخر ای دوستان انصاف! که را ديديد که چنين تير مهلک به خانه‌ی خود بارد!؟ من افسوس کنان لب مي‌گزم و در دل مي‌گويم در زمانه‌ای چنين باريک که روزگار، سنگ حوادث به منجنيق دارد چرا غافل از احوال هميم؟
چون گل و مي، دمی از پرده برون آی و درآ که دگر باره ملاقات نه پيدا باشد!
کدام ما با زمانه عهد بسته‌ايم و قول ستانده‌ايم که زنده بمانيم تا گاه آزادی ابوالفضل که چون ابوالفضل اگرخدای ناکرده 11 سال تمام به زندان ماند، دوباره او را ديده و بر سر رويش بوسه زنيم؟ اين حکايت ماست در اين دوران. البته اين حوادث و جور و ستم‌ها الزاماً نشانه‌های اقبال بد نيست؛ بلکه مشکلات راه بلند اقبالی و يار دولت برنا شدن است، چراکه مي‌پندارم ما در حال تجربه‌ی لذت مبارزه‌ايم! مبارزه‌ای که عهد کرده‌ايم برای شکوه ايران‌زمين و سرافرازی ملت بزرگ ايران دنبال کنيم و هر آنچه در اين راه بر سرمان آيد، بنا به لذتی که در مقصود و غايت متصور است خود لذت بالعرض است، اگر در راه وصال شاهد و معشوق، پابرسر خاری نهی و چند سنگی بر سرت بارد، چه جای شکوه و ناله که در اين راه، سراز پا نتوان شناخت! و درد و شادی يکی ست .
-مطربا پرده بگردان و بزن راه عراق!
مطلب "قصه تلخ جدايي"را خواندم. تا آنجا که ما اطلاع داريم؛ مفصل‌ترين و مطول‌ترين مطلبی مي‌باشد که شارح افکار و تلقی مدعيان شورا در باب امور حزبی تواند بود. گويی خواسته‌اند دليل و منطقی برای کارها و کردارشان پی افکنند و ظنم آنست که قلم، قلم سرور يزدی باشد اما علم دارم که حتی اگر قلم، قلم ايشان نباشد، القائات‌شان دار و بست نوشتار را فراهم کرده است، حال گرهش را که انداخته چندان مهم نيست. خلاصه ظاهراً جای ادنی شکی و شبهه‌ای نيست که نقش اصلی از فکر سرور يزدی تراويده. بنابراين بيشترين روی سخنم در اين نوشتار با سرور يزدی خواهد بود و ايشان را خطاب قرار خواهم داد؛ اما به هر حال اين نوشتار مؤيد افکار مابقی مدعيان شورا نيز هست. تا کنون نمي‌خواسته‌ام جوابی به بيانات سروران داده باشم اما از آنجايی که مي‌پندارم چند جوانی که با دوستان مراوده دارند تحت تأثير اين سخنانند و اين سخنان برای چند صباحی زير دندان برخی معقول مزه مي‌کند تا آنکه غشش معلوم شود؛ به آن پرداختم که کمکی به آنها باشد در فهم سريع مساله. البته مطلب "قصه تلخ جدايي" چيزی جز انشا نيست که بتوان به بهانه آن به ژرفنای فکر و انديشه سرزد و دانست دليل و ريشه‌ی اين قصه چيست و از چه حکايت مي‌کند؛ تحليلی در آن نيست که ازآن علمی برخيزد. در آن عقل بی‌حس است و هوای نفس بيدار . از اينرو اين نوشتار ما هم فعلاً به جهت محاکمه‌ی سطور و آگاهاندن آن چند جوان و زنهاری به دوستان است! مي‌توان گفت: محاکمه‌ی سطور و سياق عبارات آن، پرتوی است بر بضاعت و طرز تلقی ميدان‌داران اين نوشتار و به خوبی شاهدی بر ادعای باطل آنها خواهد بود. ( البته قطعاً سرور جعفری و سرور رحيمی در نوشتن و عبارت‌پردازی آن نقشی نداشته اند. )

پاینده ایران
سروران ارجمند !پان ایرانیستهای آزاده و مبارز
از آنجا که مطابق با ماده 10 اساسنامه ی حزب پان ایرانیست مصوب 15 شهریور 1381 اداره امور حزب صرفا برای مدت سه سال به اعضای شورای عالی رهبری منتخب کنگره نهم سپرده شده است و از آنجا که این شورا از تیرماه سال 84 تا کنون-حدود5 سال- از برگزاری کنگره دهم ، جهت ارائه ی گزارش عملکرد و انتخاب اعضای جدید ناتوان بوده و تنها چها رعضو اصلی آن (سروران منوچهر یزدی،دکتر سهراب اعظم زنگنه،زهرا غلامی پور و قدرت الله جعفری)با استناد به تبصره یک ماده ی 10 اساسنامه اصرار بر ادامه فعالیت خود بعنوان رهبران حزب را دارند و نظر به اینکه شورا در جهت ایفای وظایف و مسولیتهای مندرج در ماده 11 اساسنامه توفیقی بدست نیاورده است:
اینجانبان ضمن سپاسگذاری از اندامان حاضر در کنگره نهم به دلیل حسن نظر و اعتمادشان ،ادامه فعالیت شورای عالی منتخب کنگره نهم در سال 81 را به مصلحت حزب ندانسته و با توجه به اینکه تغییر تدریجی مقامات انتخابی از اصول بنیادی حاکم بر حزب پان ایرانیست می باشد درخواست انتخاب شورای مدیریت موقت حزب برای مدت یکسال را با عنایت به ضرورتها و نیازهای موجود و به شیوه ای قابل قبول داریم تا مانع از بروز خودکامگی و انحصار طلبی در حزب شده و به دموکراسی درونی و ادامه ی روند دموکراتیک مساعدت نماید.